چطور فرش را با استفاده از مواد طبیعی تمیز کنیم؟

اطلاعات عمومی | چطور فرش را با استفاده از مواد طبیعی تمیز کنیم؟ با استفاده از مواد پیشنهادی زیر دیگر نگران تمیز کردن لکه ها یا مواد ریخته شده روی فرش نباشید.
 

1- پودر ذرت
چه باور کنید یا نه، پودر ذرت هم به تمیز کردن فرش شما کمک می کند. 1 پیمانه از آن را با یک پیمانه بوره و ½ پیمانه جوش شیرین مخلوط کنید و روی فرش بپاشید. با کشیدن یک پارچه مرطوب یا زمین شوی اسفنجی روی فرش آن را تمیز کنید. بعد از خشک شدن جاروبرقی بزنید.

2- نمک
مخلوط سرکه و نمک نیز از بین برنده لکه فرش است. این دو ماده را به صورت خمیر درآورید و روی لکه بریزید، بگذارید تا جذب شوند. دستمال مرطوب را روی محل مورد نظر بمالید. بعد از خشک شدن جاروبرقی بزنید.

3- بخار
آب را داخل دستگاه بخارشور بریزید. کاتالوگ دستگاه را با دقت بخوانید. در صورت اجازه استفاده از مواد شیمیایی، بهتر است به جای آب از مخلوط آب و سرکه استفاده کنید.

4- پراکسید هیدروژن
پراکسید هیدروژن تمیزکننده فوق العاده ای به خصوص برای لکه های پروتئین و خون است. با ریختن این ماده روی فرش، شاهد از بین رفتن لکه خواهید بود. روی محل مورد نظر آب یا سرکه سفید بمالید.

5- استفاده از زمین شوی
بله با استفاده از زمین شور هم می توانید فرش را تمیز کنید. 2 پیمانه جوش شیرین را با ¼ پیمانه بوره یا تکه های صابون مخلوط کنید. به این مواد 20-10 قطره اسانس معطر دلخواه اضافه کنید. معمولا از اسطوخودوس یا لیمو استفاده می شود. مواد را خوب به هم بزنید و با اسپری روی فرش بپاشید. در مرحله بعد ¼ پیمانه آب گرم را با 1 پیمانه سرکه سفید مخلوط کنید. زمین شور اسفنجی را داخل آن کنید و روی مواد ریخته شده قبلی بکشید. بگذارید فرش حداقل 1 ساعت خشک شود سپس جاروبرقی بکشید.

6- جوش شیرین و سرکه

کمتر چیزیست که نتوان با جوش شیرین و سرکه تمیز کرد. خوشبختانه لکه های فرش هم از این امر مستثنی نیستند. فقط کافیست پودر جوش شیرین را روی لکه فرش بریزید و سرکه سفید را اضافه کنید. بعد از تمام شدن کف حاصل، یک دستمال را که قدرت جذب بالایی دارد، روی فرش بکشید تا سرکه را جذب کند، بگذارید این قسمت خشک شود. با جاروبرقی باقی مانده جوش شیرین را جمع کنید. برای لکه های بزرگ تر از جوش شیرین به تنهایی استفاده کنید. آن را روی فرش بپاشید و حداقل بعد از نیم ساعت جاروبرقی بزنید.



تاريخ : ۱۳٩٢/٢/۱٩ | ۱٢:٤٧ ‎ب.ظ | نویسنده : رسول جدیدی | نظرات ()